جرارد پیکه(Gerard Piqué)

جرارد پیکه برنابئو (زادهٔ ۲ فوریهٔ ۱۹۸۷) بازیکن پیشین حرفه‌ای فوتبال اسپانیا است که در پست مدافع میانی بازی می‌کرد. او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین مدافعان نسل خود شناخته می‌شود و با کسب ۳۷ جام، یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال به شمار می‌رود. او در سال ۲۰۲۲، لیگ ورزشی کینگز لیگ را تأسیس کرد که ابتدا در اسپانیا آغاز شد و بعدها در چندین کشور و منطقه گسترش یافت.

پیکه که در دوران نوجوانی بازیکنی مستعد در آکادمی بارسلونا، یعنی لاماسیا بود، دوران حرفه‌ای خود را در سال ۲۰۰۴ با منچستر یونایتد آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۸ به بارسلونا بازگشت و به این باشگاه کمک کرد تا در فصل‌های ۰۹–۲۰۰۸ و ۱۵–۲۰۱۴ به سه‌گانه دست یابد.

او در مجموع ۶۱۶ بازی رسمی برای بارسلونا انجام داد و ۳۱ عنوان مهم باشگاهی کسب کرد که شامل ۹ قهرمانی لا لیگا و ۳ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا می‌شود. پیکه یکی از تنها چهار بازیکنی است که توانسته لیگ قهرمانان اروپا را دو سال پیاپی با دو تیم متفاوت فتح کند؛ سه بازیکن دیگر عبارت‌اند از مارسل دسایی، پائولو سوسا و ساموئل اتوئو.

پیکه همچنین ۱۰۲ بار برای تیم ملی اسپانیا به میدان رفت و نخستین بازی ملی خود را در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۰۹ انجام داد. او نقش مهمی در تیم‌های ملی اسپانیا که قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ و جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ شدند، ایفا کرد. پیکه پس از پایان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ از تیم ملی اسپانیا خداحافظی کرد.

زندگی شخصی

پیکه در خانواده‌ای کاتالان بزرگ شد. پدرش خوان، کشاورز و مادرش، مونتسرات، پرستار یک بیمارستان بودند. او برادر کوچکتری به نام دانیال دارد. پدربزرگش، آمادور برنابئو، معاون سابق مدیریت بارسلونا بود. او در جریان مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در آفریقا با خواننده معروف کلمبیایی شکیرا ملاقات کرد. شکیرا در ۲۹ مارس ۲۰۱۱ رابطه‌شان را با قرار دادن عکسی از آن دو با این عنوان «تقدیم به تو آفتاب من» به زبان اسپانیایی رسماً تأیید کرد.

پیکه و شکیرا با هم ازدواج نکرده و به صورت ازدواج سفید با هم رابطه داشتند. در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۳ اولین فرزند آن‌ها به نام میلان به دنیا آمد و حدود دو سال بعد در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۵ دومین فرزندشان ساشا متولد شد. تا اینکه از اوایل سال ۲۰۲۲ به دلیل آنچه خیانت پیکه به شکیرا عنوان می‌شود، رابطه آنها به سردی گرایید و در نهایت از اواسط آن سال تصمیم به پایان رابطه و شراکت زندگی خود گرفتند.

دوران باشگاهی

آغاز دوران حرفه‌ای

او دوران فوتبال خود را در تیم‌های پایهٔ بارسلونا آغاز کرد و در ابتدا به عنوان هافبک دفاعی بازی می‌کرد. با این حال، پیش از آنکه نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را با این باشگاه امضا کند، تصمیم گرفت به منچستر یونایتد بپیوندد. باشگاه انگلیسی برای جذب پیکه مبلغی پرداخت نکرد، زیرا او در آن زمان به دلیل سن پایین هنوز قرارداد حرفه‌ای با بارسلونا نداشت.

منچستر یونایتد

پیکه نخستین بازی خود برای منچستر یونایتد را در اکتبر ۲۰۰۴ انجام داد. او در پست مدافع میانی وارد زمین شد و در دقیقهٔ ۶۷ به جای جان اوشی در پیروزی ۳–۰ برابر کرو آلکساندرا در رقابت‌های جام اتحادیه به میدان رفت. او در ژانویهٔ ۲۰۰۵ نخستین بازی کامل خود را برای منچستر یونایتد انجام داد؛ دیداری که با نتیجهٔ ۰–۰ مقابل اکستر سیتی در جام حذفی فوتبال انگلستان به پایان رسید.

پیکه نخستین حضور خود در لیگ برتر را در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۵ تجربه کرد؛ او بار دیگر به عنوان بازیکن تعویضی به جای جان اوشی وارد زمین شد و در پیروزی ۳–۱ برابر ساندرلند بازی کرد. نخستین حضور او در ترکیب اصلی لیگ در ۲۹ مارس ۲۰۰۶ برابر وستهام یونایتد در ورزشگاه اولدترافورد رقم خورد. او در آن مسابقه در پست مدافع راست بازی کرد، زیرا گری نویل به دلیل مصدومیت در دسترس نبود.

عملکردهای او، به‌ویژه در تیم ذخیره منچستر یونایتد، باعث شد باشگاه قرارداد جدیدی به او پیشنهاد دهد که پیکه در فوریهٔ ۲۰۰۵ آن را امضا کرد و تا تابستان ۲۰۰۹ اعتبار داشت. با این حال، در ۴ اوت ۲۰۰۶، باشگاه رئال ساراگوسا از لا لیگا پیکه را برای یک فصل به صورت قرضی به خدمت گرفت. طبق شرایط قرارداد قرضی، پیکه باید در حداقل ۲۰ مسابقه برای باشگاه آراگونی به میدان می‌رفت؛ شرطی که او آن را برآورده کرد و در مجموع ۲۲ بازی برای تیم اصلی رئال ساراگوسا انجام داد. او در این دوره در کنار مدافع آرژانتینی، گابریل میلیتو، عملکرد موفقی داشت و هم در پست مدافع میانی و هم به عنوان هافبک دفاعی برای ساراگوسا بازی کرد.

در ۵ مه ۲۰۰۷ اعلام شد که پیکه فصل بعد نیز در اولدترافورد خواهد ماند. الکس فرگوسن، سرمربی منچستر یونایتد، قصد داشت در تاریخ ۶ مه و در ورزشگاه لا روماردا عملکرد پیکه را ارزیابی کند و سپس در جلسه‌ای دربارهٔ آینده و چشم‌انداز حضور او در باشگاه با وی گفت‌وگو کند. با این حال، فرگوسن به دلیل مشکلات پروازی نتوانست در این دیدار حاضر شود. بازگشت پیکه به اولدترافورد باعث شد او در فصل ۲۰۰۷–۰۸ در ۹ مسابقهٔ لیگ به میدان برود. او در نخستین بازی خود در ترکیب اصلی منچستر یونایتد در لیگ قهرمانان اروپا، در پیروزی ۴–۰ خانگی برابر دینامو کی‌یف در ۷ نوامبر ۲۰۰۷، نخستین گل از چهار گل تیمش را به ثمر رساند. با این گل، پیکه به چهارصد و پنجاهمین بازیکنی تبدیل شد که حداقل یک گل برای منچستر یونایتد به ثمر رسانده است. دومین گل او برای باشگاه نیز در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رسید؛ پیکه در دیدار خارج از خانه برابر رم در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۷ گلزنی کرد.

بازگشت به بارسلونا

در ۲۷ مه ۲۰۰۸، پیکه قراردادی چهار ساله با بارسلونا امضا کرد که دارای بند فسخ ۵ میلیون یورویی بود. بارسلونا برای جذب این بازیکن مبلغ ۵ میلیون پوند پرداخت کرد. پیکه از بازگشت دوباره به باشگاه دوران کودکی‌اش ابراز خوشحالی کرد، هرچند اعتراف کرد که دوران حضورش در منچستر یونایتد را نیز دوست داشته است:

من بسیار خوشحالم که بازگشته‌ام. فکر نمی‌کردم دوباره اینجا باشم، اما این اتفاق برای من بسیار خوب است. منچستر یونایتد باشگاه بزرگی است و از کسب افتخارات در آنجا لذت بردم. بازی در کنار بازیکنان سطح جهانی به پیشرفت من کمک کرد و حالا می‌خواهم این مسیر را در بارسا ادامه دهم.

نخستین گل پیکه برای بارسلونا در پیروزی ۵–۲ این تیم برابر اسپورتینگ لیسبون در مرحلهٔ گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۰۹–۲۰۰۸ در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸ به ثمر رسید. نخستین گل داخلی او برای باشگاه دو ماه بعد، در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۹، در دیدار جام حذفی اسپانیا برابر رقیب همشهری، اسپانیول، به ثمر رسید. این گل که در دقیقهٔ ۵۷ و پس از یک ضربه کرنر به دست آمد، گل پیروزی‌بخش بارسلونا در برد ۳–۲ این تیم بود. در ۲ مه، پیکه ششمین گل بارسلونا را در پیروزی تاریخی ۶–۲ برابر رئال مادرید در دیدار ال‌کلاسیکو در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو به ثمر رساند. در تاریخ ۱۳ مه، پیکه نخستین جام دوران حرفه‌ای خود با بارسلونا را به دست آورد؛ او به تیمش کمک کرد تا در فینال جام حذفی فوتبال اسپانیا ۲۰۰۹ با نتیجهٔ ۴–۱ برابر اتلتیک بیلبائو پیروز شود. سه روز بعد، بارسلونا پس از شکست ۳–۲ رئال مادرید مقابل ویارئال، با باقی ماندن دو مسابقه تا پایان فصل، قهرمانی در لالیگا ۲۰۰۸–۰۹ را قطعی کرد. در ۲۷ مه، پیکه در برابر باشگاه سابق خود، منچستر یونایتد، در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۹ به میدان رفت؛ مسابقه‌ای که بارسلونا در رم با نتیجهٔ ۲–۰ پیروز شد. با این قهرمانی، بارسلونا یک سه‌گانه تاریخی شامل قهرمانی در لالیگا، جام حذفی اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا را تکمیل کرد و به نخستین باشگاه اسپانیایی تبدیل شد که موفق به کسب این افتخار شده است.

در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۹، پیکه در ترکیب بارسلونا حضور داشت؛ تیمی که در فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹ در ابوظبی با نتیجهٔ ۲–۱ برابر باشگاه آرژانتینی استودیانتس د لا پلاتا پیروز شد و یک شش‌گانه بی‌سابقه را تکمیل کرد. پیکه با ارسال پاس گل برای پدرو در دقیقهٔ ۸۹، به ثمر رسیدن گل تساوی را رقم زد؛ گلی که مسابقه را به وقت‌های اضافه کشاند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۰، پیکه قرارداد خود را با بارسلونا تمدید کرد تا حداقل تا تابستان ۲۰۱۵ در این باشگاه باقی بماند. در ۲۸ آوریل، پیکه در پیروزی ۱–۰ بارسلونا مقابل اینتر میلان در دیدار برگشت مرحلهٔ نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۹–۱۰ گلزنی کرد؛ با این حال، بارسلونا در مجموع دو دیدار با نتیجهٔ ۳–۲ از رقابت‌ها کنار رفت. در تاریخ ۷ دسامبر ۲۰۱۰، پیکه برای نخستین بار بازوبند کاپیتانی بارسلونا را بر بازو بست؛ در دیداری که بارسلونا در آخرین مسابقهٔ مرحلهٔ گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۰–۱۱ در ورزشگاه نیوکمپ با نتیجهٔ ۵–۰ برابر باشگاه روسی روبین کازان پیروز شد. در آن مسابقه، کاپیتان اصلی کارلس پویول و نایب‌کاپیتان ژاوی غایب بودند. در ۲۸ مه ۲۰۱۱، پیکه در دومین فینال لیگ قهرمانان اروپا دوران حرفه‌ای خود به میدان رفت. بارسلونا در ورزشگاه ومبلی با نتیجهٔ ۳–۱ منچستر یونایتد را شکست داد و برای دومین بار در سه فصل، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.

پیکه در ترکیب اصلی بارسلونا در پیروزی ۴–۰ این تیم مقابل باشگاه برزیلی سانتوس اف‌سی در فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۱ در شهر یوکوهاما در تاریخ ۱۸ دسامبر حضور داشت. در ۲۰ مه ۲۰۱۴، پیکه قرارداد خود را با بارسلونا تمدید کرد و تا سال ۲۰۱۹ در این باشگاه ماندگار شد. پیکه در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۱۵ در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۵ برای بارسلونا به میدان رفت؛ جایی که این تیم با پیروزی ۳–۱ مقابل یوونتوس در ورزشگاه المپیک برلین، پنجمین قهرمانی خود در جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. این قهرمانی باعث شد بارسلونا به نخستین باشگاه تاریخ تبدیل شود که توانسته است سه‌گانه شامل قهرمانی در لیگ داخلی، جام حذفی داخلی و جام باشگاه‌های اروپا را برای دومین بار کسب کند. پیکه، ژاوی، لیونل مسی، آندرس اینیستا، سرخیو بوسکتس، دنی آلوز و پدرو رودریگز تنها بازیکنانی هستند که در هر دو تیم قهرمان سه‌گانه حضور داشتند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵، پیکه در فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۵ برابر باشگاه آرژانتینی ریور پلاته در شهر یوکوهاما بازی کرد؛ دیداری که بارسلونا با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد.

پیکه در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۸ بار دیگر قرارداد خود را با بارسلونا تمدید کرد؛ این بار تا سال ۲۰۲۲. در ۲۵ اوت ۲۰۱۹، او تمام ۹۰ دقیقهٔ پیروزی ۵–۲ بارسلونا برابر رئال بتیس را بازی کرد؛ دیداری که پانصدمین بازی او برای این باشگاه محسوب می‌شد. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰، پیکه قرارداد جدیدی را امضا کرد که او را تا ۲۰ ژوئن ۲۰۲۴ در بارسلونا نگه می‌داشت و مبلغ بند فسخ قراردادش ۵۰۰ میلیون یورو تعیین شد. در ۳ مارس ۲۰۲۱، پیکه در مرحلهٔ نیمه‌نهایی جام حذفی فوتبال اسپانیا ۲۰۲۰–۲۱ مقابل سویا با یک ضربهٔ سر در آخرین دقایق گلزنی کرد و نتیجهٔ مجموع دو دیدار را برابر کرد تا مسابقه به وقت اضافه برود. بارسلونا در وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد و به فینال جام حذفی فوتبال اسپانیا ۲۰۲۱ صعود کرد. این تیم در فینال نیز قهرمان شد. در ۳ نوامبر ۲۰۲۲، پیکه اعلام کرد که پس از دیدار بارسلونا در لالیگا مقابل آلمریا در تاریخ ۵ نوامبر، از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی خواهد کرد.

او در آن مسابقه که با بازوبند کاپیتانی به میدان رفت، در دقیقهٔ ۸۳ و در میان تشویق ایستادهٔ هواداران تعویض شد؛ بارسلونا این دیدار را با نتیجهٔ ۲–۰ پیروز شد. برای مراسم خداحافظی، بازیکنان بارسلونا پیراهن‌هایی ویژه با نام و شمارهٔ ۳ پیکه در پشت و عبارت «SEMPR3» در جلوی آن پوشیدند؛ عبارتی برگرفته از واژهٔ کاتالانی «sempre» به معنای «همیشه». رئیس لالیگا، خاویر تباس، اظهار داشت که تردیدی ندارد پیکه روزی بازخواهد گشت و به «رئیس بزرگ بارسلونا» تبدیل خواهد شد. پیکه همچنان در فهرست بازیکنان بارسلونا برای آخرین مسابقه پیش از جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ مقابل اوساسونا در تاریخ ۸ نوامبر حضور داشت و به‌عنوان بازیکن ذخیره معرفی شد؛ اما پس از اعتراض به داور دربارهٔ اخراج هم‌تیمی‌اش روبرت لواندوفسکی، در بین دو نیمه از روی نیمکت کارت قرمز مستقیم دریافت کرد.

دوران ملی

تیم‌های پایه

پیکه عضو تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا بود که قهرمان جام ملت‌های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۰۶ در لهستان شد. در پیروزی ۲–۱ فینال برابر اسکاتلند، پیکه عملکرد قدرتمندی در خط دفاع داشت و در حمله نیز تأثیرگذار بود؛ او با ضربهٔ سر تیر دروازه را هدف قرار داد و با پاس گل به آلبرتو بوئنو کمک کرد تا گل دوم اسپانیا را به ثمر برساند. پس از آن، او در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۰۷ حضور یافت و در هر شش مسابقهٔ اسپانیا از ابتدا به میدان رفت. پیکه در پیروزی ۴–۲ برابر برزیل در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی گلزنی کرد. با این حال، او در ضربات پنالتی مقابل جمهوری چک پنالتی تعیین‌کننده را از دست داد و اسپانیا در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی حذف شد.

تیم ملی بزرگسالان

در ۶ فوریه ۲۰۰۹، پیکه برای نخستین بار به تیم ملی بزرگسالان اسپانیا برای دیدار دوستانه برابر انگلستان در ۱۱ فوریه دعوت شد. او در پیروزی ۲–۰ اسپانیا در سویا تمام ۹۰ دقیقه بازی کرد. در دومین بازی ملی خود در ۲۸ مارس ۲۰۰۹، پیکه به‌عنوان جانشین هم‌تیمی مصدومش کارلس پویول وارد ترکیب شد و تنها گل پیروزی اسپانیا برابر ترکیه در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو شهر مادرید را به ثمر رساند. چهار روز بعد، او در دیدار برگشت در استانبول نیز از ابتدا به میدان رفت؛ مسابقه‌ای که اسپانیا با نتیجهٔ ۲–۱ پیروز شد. پیکه نخستین حضور خود در یک تورنمنت رسمی با پیراهن اسپانیا را در جام کنفدراسیون‌های فیفا ۲۰۰۹ تجربه کرد. او در چهار بازی از پنج مسابقهٔ اسپانیا به میدان رفت و لاروخا در پایان این رقابت‌ها مقام سوم را کسب کرد.

پیکه در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در آفریقای جنوبی، مدافع میانی اصلی اسپانیا بود و در کنار کارلس پویول بازی کرد. او در هر هفت مسابقهٔ اسپانیا از ابتدا به میدان رفت و به این تیم کمک کرد تا با شکست هلند با نتیجهٔ ۱–۰ در فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ قهرمان جهان شود. همکاری پیکه و پویول در خط دفاع باعث شد اسپانیا در هفت بازی جام جهانی تنها دو گل دریافت کند و در چهار مسابقهٔ متوالی مرحلهٔ حذفی کلین‌شیت ثبت کند. در شکست ۱–۰ اسپانیا مقابل سوئیس در مرحلهٔ گروهی، پیش از گل گلسون فرناندس، مهاجم سوئیس ارن دردیوک پس از برخورد با ایکر کاسیاس، به‌طور ناخواسته با پای خود به صورت پیکه ضربه زد و او را نقش بر زمین کرد؛ این برخورد باعث ایجاد زخمی عمیق در کنار چشم راست او شد.

پیکه در تمام دقایق رقابت‌های اسپانیا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ بازی کرد و در قلب خط دفاع در کنار سرخیو راموس قرار گرفت. او در پیروزی اسپانیا برابر پرتغال در مرحلهٔ نیمه‌نهایی، سومین پنالتی تیمش را در ضربات پنالتی به گل تبدیل کرد. در فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲، اسپانیا با پیروزی ۴–۰ مقابل ایتالیا پنجمین کلین‌شیت پیاپی خود در این رقابت‌ها را ثبت کرد. پیکه یکی از سه مدافع اسپانیایی بود که در تیم منتخب مسابقات یوفا برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ قرار گرفت؛ اسپانیا در شش مسابقهٔ این تورنمنت تنها یک گل دریافت کرد.

در جام کنفدراسیون‌های فیفا ۲۰۱۳، پیکه سومین بازیکن اسپانیا از میان هفت پنالتی‌زن موفق تیمش در پیروزی ۷–۶ برابر ایتالیا در مرحلهٔ نیمه‌نهایی بود. در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳، پیکه در فینال جام کنفدراسیون‌های فیفا ۲۰۱۳ مقابل برزیل از زمین مسابقه اخراج شد. او در دقیقهٔ ۶۸ پس از خطای شدید روی هم‌تیمی جدیدش در بارسلونا، نیمار، کارت قرمز مستقیم دریافت کرد. این مسابقه با پیروزی ۳–۰ برزیل به پایان رسید و به رکورد جهانی ۲۹ بازی بدون شکست اسپانیا در مسابقات رسمی ملی پایان داد. پیکه بعدها در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ نیز حضور یافت؛ جایی که اسپانیا یکی از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب می‌شد. با این حال، تیم عملکرد ضعیفی داشت و در بازی افتتاحیه با نتیجهٔ ۵–۱ مقابل هلند شکست خورد. این تنها حضور پیکه در این رقابت‌ها بود، زیرا او در جریان مسابقه دچار آسیب‌دیدگی از ناحیهٔ صورت شد و پس از آن روی نیمکت قرار گرفت. اسپانیا در مرحلهٔ گروهی حذف شد و این رقابت‌ها آغاز پایان نسل طلایی فوتبال اسپانیا بود.

در نخستین بازی مرحلهٔ گروهی اسپانیا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ در ۱۳ ژوئن، پیکه پنجمین گل ملی خود را به ثمر رساند؛ او با یک ضربهٔ سر دیرهنگام باعث پیروزی ۱–۰ برابر جمهوری چک شد. در دومین دیدار مرحلهٔ گروهی اسپانیا در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ در ۲۰ ژوئن مقابل ایران، که با پیروزی ۱–۰ اسپانیا همراه شد، پیکه صدمین بازی ملی خود را انجام داد. در ۱۱ اوت ۲۰۱۸، پیکه اعلام کرد که از فوتبال ملی اسپانیا خداحافظی می‌کند. در ۲۵ مارس ۲۰۱۹، پیکه دهمین بازی ملی خود برای تیم ملی فوتبال کاتالونیا را در دیداری دوستانه برابر تیم ملی فوتبال ونزوئلا انجام داد. این دیدار چند ماه پس از خداحافظی او از تیم ملی فوتبال اسپانیا برگزار شد و کاتالونیا با نتیجهٔ ۲–۱ به پیروزی رسید.

سبک بازی

پیکه مدافعی مدرن و قدرتمند بود که توانایی‌های فیزیکی، مهارت در تکل‌زنی و کیفیت بالای پاس‌دادن را با یکدیگر ترکیب می‌کرد. او عمدتاً به‌عنوان مدافع میانی بازی می‌کرد، اما از نظر تاکتیکی بازیکنی انعطاف‌پذیر بود و توانایی بازی در پست هافبک دفاعی را نیز داشت؛ پستی که در دوران جوانی در آن به میدان می‌رفت. او همچنین در برخی مسابقات به‌عنوان لیبرو بازی کرد و به دلیل شباهت‌هایی با اسطورهٔ فوتبال آلمان، فرانتس بکن‌باوئر، لقب «پیکن‌باوئر» را دریافت کرد.

قدرت بازی‌سازی، توانایی حفظ مالکیت توپ و درک بالای او از جریان بازی، به پیکه اجازه داد تا در کنار مدافعانی مانند کارلس پویول، زوج دفاعی موفقی را در بارسلونا و تیم ملی فوتبال اسپانیا تشکیل دهد. او همچنین به دلیل قد بلند خود، در موقعیت‌های هجومی و به‌ویژه هنگام ضربات ایستگاهی، یک تهدید اضافی محسوب می‌شد و گاهی در دقایق پایانی مسابقات با پیشروی به مناطق هجومی‌تر، نقش یک مهاجم کمکی را ایفا می‌کرد.

با وجود استعداد بالای پیکه در دوران جوانی، او در ابتدای دوران حرفه‌ای خود از سوی برخی کارشناسان به دلیل اشتباهات دفاعی مورد انتقاد قرار گرفت. همچنین نوسان در عملکرد و سرعت کمتر نسبت به برخی مدافعان از جمله نقاط ضعف مطرح‌شده دربارهٔ او بود. با این حال، بسیاری از کارشناسان او را یکی از بهترین مدافعان نسل خود می‌دانستند. در سال ۲۰۱۸، کارلس پویول، هم‌تیمی سابق او در خط دفاعی، پیکه را به دلیل پیشرفت در زمینه‌هایی مانند هوش بازی، رهبری، جای‌گیری، آرامش و قدرت پیش‌بینی، «بهترین مدافع میانی جهان» توصیف کرد.

افتخارات

منچستریونایتد

• لیگ برتر فوتبال انگلستان ۲۰۰۸–۲۰۰۷
• سوپر جام فوتبال انگلستان ۲۰۰۷
• لیگ قهرمانان فوتبال اروپا ۲۰۰۸–۲۰۰۷

بارسلونا

• لالیگا(۸) ۲۰۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۰–۲۰۰۹، ۲۰۱۱–۲۰۱۰، ۲۰۱۳–۲۰۱۲، ۲۰۱۵–۲۰۱۴، ۲۰۱۶–۲۰۱۵، ۲۰۱۸–۲۰۱۷، ۲۰۲۱–۲۰۲۰
• کوپا دل ری(۷) ۲۰۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۲–۲۰۱۱، ۲۰۱۵–۲۰۱۴، ۲۰۱۶–۲۰۱۵، ۲۰۱۷–۲۰۱۶، ۲۰۱۸–۲۰۱۷، ۲۰۲۱–۲۰۲۰
• سوپر جام اسپانیا(۶) ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۳، ۲۰۱۶، ۲۰۱۸
• لیگ قهرمانان اروپا(۳) ۲۰۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۱–۲۰۱۰، ۲۰۱۵–۲۰۱۴
• سوپر جام اروپا(۳) ۲۰۰۹ ۲۰۱۱، ۲۰۱۵
• جام باشگاه‌های جهان(۳) ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵

https://capitalxtend-fa.com/fa/register?referral=1160 اسپانیا

• جام جهانی فوتبال(۱) ۲۰۱۰
• جام ملت‌های اروپا(۱) ۲۰۱۲

جستارهای وابسته

• فهرست واکنش‌های اینترنتی ایرانیان

منابع

پیوند به بیرون

• جرارد پیکه در فیفا (انگلیسی)
• جرارد پیکه در یوفا (انگلیسی)
• جرارد پیکه در ESPN FC (انگلیسی)
• جرارد پیکه در FootballDatabase.eu (انگلیسی)
• جرارد پیکه در لکیپ (فرانسوی)
• جرارد پیکه در National-Football-Teams.com (انگلیسی)
• جرارد پیکه در Soccerbase.com (player) (انگلیسی)
• جرارد پیکه در ساکِروِی (انگلیسی)
• جرارد پیکه در PlaymakerStats.com (انگلیسی)
• جرارد پیکه در ترنسفرمارکت (بازیکن) (انگلیسی)