هلن میرن(Helen Mirren)

دیم هلن میرن (انگلیسی: Helen Mirren؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۵ با نام هلن لیدیا میرونوف) بازیگر انگلیسی است. او در طول شش دهه فعالیت، جوایز متعددی از جمله یک جایزه اسکار، چهار جایزه بفتا، پنج جایزه امی، سه جایزه گلدن گلوب، یک جایزه الیویه و یک جایزه تونی دریافت کرده است. او در سال ۲۰۱۴ با دریافت بفتا فلوشیپ، در سال ۲۰۲۰ با خرس طلایی افتخاری و در سال ۲۰۲۲ با جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین، ملکه الیزابت دوم در سال ۲۰۰۳ عنوان بانوی فرمانده والامقام امپراتوری بریتانیا (DBE) را به او اعطا کرد.

میرن کارش را در ۱۸ سالگی به عنوان بازیگر در تئاتر ملی جوانان آغاز کرد که در آن‌جا نقش کلئوپاترا را در نمایش آنتونیوس و کلئوپاترا (۱۹۶۵) روی صحنه برد. او سپس به رویال شکسپیر کامپنی پیوست و نخستین تجربهٔ حضور خود را در صحنه تئاتر وست اند در سال ۱۹۷۵ داشت. او در سال ۲۰۱۳ جایزه لارنس الیویه بهترین بازیگر زن را برای بازی در نقش الیزابت دوم در نمایش تماشاچی اثر پیتر مورگان دریافت کرد. او همچنین این نقش را در تئاتر برادوی تکرار کرد و جایزه تونی بهترین بازیگر زن در یک نمایشنامه را برد. همچنین برای بازی در یک ماه در کشور (۱۹۹۵) و رقص مرگ (۲۰۰۲) نامزد جایزه تونی شد.

میرن جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای بازی در نقش ملکه الیزابت دوم در فیلم درام ملکه (۲۰۰۶) دریافت کرد. او همچنین برای نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌های جنون شاه جرج (۱۹۹۴)، گاسفورد پارک (۲۰۰۱)، و آخرین ایستگاه (۲۰۰۹) نامزد جایزه اسکار شد. او همچنین در فیلم‌هایی چون کالیگولا (۱۹۷۹)، اکس‌کالیبور (۱۹۸۱)، آشپز، دزد، همسرش و عاشقش (۱۹۸۹)، طوفان (۲۰۱۰)، هیچکاک (۲۰۱۲)، نگاه آسمانی (۲۰۱۵) و ترامبو (۲۰۱۵) نقش‌آفرینی کرده است. همچنین در فیلم‌های اکشن رد (۲۰۱۰) و دنباله آن در سال ۲۰۱۳، و نیز چهار فیلم از مجموعه سریع و خشن حضور داشته است.

میرن در تلویزیون نقشی را در مجموعه پلیسی مظنون اصلی (۱۹۹۱–۲۰۰۶) محصول آی‌تی‌وی ایفا کرد که برای این نقش سه جایزه تلویزیونی بفتا برای بهترین بازیگر زن و دو جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی دریافت کرد. او همچنین برای به تصویر کشیدن آین رند در فیلم تلویزیونی اشتیاق آین رند (۱۹۹۹) از شبکه شوتایم و ملکه الیزابت یکم در مینی‌سریال الیزابت یکم (۲۰۰۵) از شبکهٔ اچ‌بی‌او جایزه امی را دریافت کرد. میرن همچنین در فیل اسپکتور (۲۰۱۳)، کاترین کبیر (۲۰۱۹) و ۱۹۲۳ (۲۰۲۲–۲۰۲۵) نقش‌آفرینی کرده است.

اوایل زندگی

هلن میرن در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۵ در اسکس که در حال حاضر بخشی از لندن است به دنیا آمد. دوّمین از سه فرزندِ پدرِ روس‌تبار و مادر انگلیسی‌اش بود. یکی از اجداد پدری‌اش میخاییل کامفسکی فیلد مارشال و از قهرمانان جنگ با ناپلئون بود. پدربزرگ هلن هم از طبقه اشراف و دیپلمات بود و در هنگامهٔ انقلاب روسیه برای تجارت اسلحه با خانواده‌اش در انگلیس به‌سر می‌برد. پدر هلن از سال ۱۹۵۰ نام خانوادگی‌اش را به میرن تغییر داد. پیش از جنگ جهانی نوازنده ویولا در اکستر لندن بود و پس از جنگ راننده و ممتحن امتحان رانندگی شد. کاتلین راجرز مادر هلن سیزدهمین فرزند از چهارده فرزند یک قصاب بود. پدربزرگ مادری اش قصاب مخصوص ملکه ویکتوریا بود.

هلن تحصیلاتش را در مدرسه کاتولیک سنت برنارد آغاز کرد سپس به کالج لندن رفت. در ۱۸ سالگی در آزمون ورود به تئاتر ملی جوانان شرکت و پذیرفته شد و در ۲۰ سالگی اولین نقش خود را بازی کرد. در سال ۱۹۹۷ با کارگردان آمریکایی تیلور هکفورد ازدواج کرد.

هلن میرن کار خود رادر تئاتر با پیوستن به گروه سلطنتی شکسپیر در سال ۱۹۶۶ آغاز کرد و در کار تئاتر فعال است و در سال ۱۹۹۴ در تئاتر برادوی به روی صحنه رفت.

او همچنین چندین سریال تلویزیونی بازی کرده که در میان آن‌ها می‌توان به مظنون شماره یک اشاره کرد که در آن نقش کارآگاه تنسون را بازی کرد که برایش جایزهٔ بفتا گرفته است و در سال ۲۰۰۷ برای آخرین قسمت این سریال جایزهٔ امی دریافت کرد. او همچنین در فیلم‌هایی مانند اینکهارت، رد، رد۲، ساحل پشه، زیبایی موازی و ای مرد خوش‌شانس! بازی کرده است.

زندگی شخصی

ازدواج و روابط

میرن در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ با بازیگر لیام نیسون زندگی مشترک داشت؛ آن‌ها هنگام کار روی اکس‌کالیبور (۱۹۸۱) با هم آشنا شدند. نیسون گفته است که میرن در پیدا کردن نمایندهٔ کاری برای او نقشی اساسی داشت.

میرن در ۱۹۸۵ در صحنهٔ فیلم شب‌های روشن با کارگردان آمریکایی تیلور هاکفورد آشنا شد. آن دو از ۱۹۸۶ با هم رابطه‌ای عاشقانه آغاز کردند، در حالی که هاکفورد هنوز با همسر دومش مزدوج بود. این زوج سرانجام در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۷، همزمان با پنجاه‌وسومین تولد هاکفورد، در کلیسای محلی آردرزیر نزدیک اینورنس در مرتفع‌زمین‌های اسکاتلند ازدواج کردند. این نخستین ازدواج او و سومین ازدواج هکفورد است. هاکفورد از ازدواج‌های پیشینش دو فرزند دارد. . او خودش فرزندی ندارد و گفته است که «اصلاً هیچ غریزهٔ مادری‌ای ندارد». او اضافه کرده است: «خیلی خوشحالم که بچه ندارم. اما من بچه‌ها را دوست دارم و خانواده دارم، و تیلور هم فرزندانی دارد که من در زندگی‌شان حضور دارم — و با کمال میل هم این کار را می‌کنم — اما مادر شدن برای من نیست.»

خودزندگی‌نامهٔ میرن با نام در قاب: زندگی من در کلمات و تصاویر در سپتامبر ۲۰۰۷ در بریتانیا توسط وایدنفلد و نیکلسون منتشر شد. جان تکسستر در نقدی برای د استیج نوشت: «با تصویرسازی پرشکوه، در نگاه اول مثل یکی دیگر از آن آلبوم‌های عکس ستاره‌ها به نظر می‌رسد. اما میان تصاویر، نزدیک به ۲۰۰ صفحه متن با چاپ متراکم وجود دارد؛ روایتی به‌طرز غیرعادی صریح از زندگی خصوصی و حرفه‌ای او، عمدتاً در تئاتر، که کلماتش آشکارا از خود میرن است و با صراحتی بی‌پرده بیان شده.»

سلامت و باورها

میرن در ۱۹۹۰ در مصاحبه‌ای گفت که آتئیست است. او در شمارهٔ اوت ۲۰۱۱ اسکوایر گفت: «من نسبتاً معنوی هستم. در کودکی به پری‌ها باور داشتم. هنوز هم به‌نوعی به پری‌ها باور دارم. و به لپرکان‌ها. اما به خدا باور ندارم.»

میرن در مصاحبه‌ای با جی‌کیو در ۲۰۰۸ گفت که در دوران دانشجویی در قرار عاشقانه مورد تجاوز قرار گرفته است و در دههٔ بیست‌سالگی و تا دههٔ ۱۹۸۰ اغلب در مهمانی‌ها کوکائین مصرف می‌کرده است. او پس از خواندن اینکه کلاوس باربی از فروش کوکائین امرار معاش می‌کرد، مصرف آن را ترک کرد.

در ۲۰۰۴، میرن از سوی سازمان ناتوریسم بریتانیا «ناتوریست سال» نام گرفت. او گفت: «بسیار سپاسگزارم از ناتوریسم بریتانیا برای این افتخار بزرگ. من به ناتوریسم باور دارم و شادترین لحظاتم را در ساحلی برهنه با مردمانی از همه سنین و نژادها می‌گذرانم!» در ۲۰۱۴، ریدیو تایمز از میرن نقل کرد که گفته بود: «من در قلبم یک ناتوریست هستم. عاشق بودن در ساحل‌هایی هستم که همه برهنه‌اند. آدم‌های زشت، آدم‌های زیبا، آدم‌های پیر، هرچه. این کار آن‌قدر بی‌جنسیت و رهایی‌بخش است.»

فیلم‌شناسی

سینما

تلویزیون

جایزه‌ها

جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن ۱۹۸۴ برای فیلم کال(Cal)
جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم کن ۱۹۹۵ برای فیلم جنون شاه جورج
جایزه بهترین بازیگر زن ۶۳ امین جشنواره فیلم ونیز ۲۰۰۶ برای ملکه (فیلم ۲۰۰۶)
جایزه امی بهترین بازیگر زن سریال تلویزیونی ۲۰۰۶ برای الیزابت اول
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن ۲۰۰۷ برای فیلم ملکه
جایزه بهترین بازیگر زن اسکار ۲۰۰۷ برای فیلم ملکه
جایزه امی بهترین بازیگر زن سریال تلویزیونی ۲۰۰۷ برای مظنون شماره یک
جایزه بهترین هنرپیشه زن جوایز فیلم اروپا ۲۰۰۷ برای فیلم ملکه
کاندیدای بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم جنون شاه جرج در سال ۱۹۹۵
کاندیدای بفتای بهترین بازیگر مکمل زن بری فیلم گاسفورد پارک در سال ۲۰۰۱

منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون

وبگاه رسمی
هلن میرن در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)